Λοιπόν.
Πονάει το κεφάλι μου. Και τα τελευταία τρία βράδια βλέπω εφιάλτες. Και η ηρεμία αργεί, ακόμα.
Αλλά.
Έχω να κλάψω από την περασμένη Κυριακή. Και σήμερα είναι η τρίτη μέρα που δεν δουλεύω, και έπεται και τέταρτη. Και τις προάλλες είδα την πρώτη μου παπαρούνα για φέτος. Και προχτές γύρισα σπίτι και βρήκα κρεμασμένη στην πόρτα μου μια πλαστική σακούλα με μια ρετσίνα μέσα, Το Κρασί των Φίλων λέει το μπουκάλι. Από την αγαπημένη μου κουφή γειτόνισσα, την κυρία Ελένη. Και πριν λίγες μέρες ήρθε το συνεργείο του δήμου και έφτιαξε την κίτρινη λάμπα έξω από το σπίτι μου, και όταν συνέλθει το δέντρο που το κατακουτσούρεψαν θα έχω πάλι τον πίνακα στο κάδρο. Και πήγα για καφέ με τους φίλους μου στην Πλάκα σήμερα και είδα ήλιο και ωραία μπαλκόνια με γεράνια στις γλάστρες και ξέγνοιαστους τουρίστες.
Δεν είμαι εύκολος άνθρωπος. Ούτε χαρούμενος άνθρωπος. Πιο πολύ πρόσχαρος, παρά χαρούμενος. Ή μάλλον ούτε καν αυτό. Έχω λιγάκι το χαμόγελο της Τζοκόντας, όπως λένε. Μισό χαμόγελο, μισή μελαγχολία, και κανείς δεν ξέρει τι σκέφτομαι, και επειδή δε μιλάω πολύ φαίνομαι και λίγο σοφή. Μέχρι που ανοίγω το στόμα μου βέβαια και καταστρέφω το τέλεια χτισμένο ίματζ. Υπάρχει μια λέξη γι’ αυτό το ψυχολογικό στάδιο που προηγείται της κατάθλιψης, όχι μελαγχολία, κάπως αλλιώς το λένε αλλά δεν μου έρχεται τώρα. Περνάω πάρα πολύ χρόνο της ζωής μου σε αυτήν την κατάσταση. Και οι λίγες στιγμές που όλα είναι καλά, ή μάλλον που όλα δεν είναι αλλά επιτέλους δεν με νοιάζει, είναι πολύτιμες. Πριν λίγο καιρό ήμουν στη δουλειά αργά το απόγευμα, και θυμάμαι ότι κοίταξα έξω από το παράθυρο τον ουρανό και σκέφτηκα θα ζήσω μια υπέροχη ζωή. Έτσι το σκέφτηκα, εγώ, με αυτήν την πομπώδη, κλισέ φράση, θα ζήσω μια υπέροχη ζωή. Και κράτησε αυτή η σκέψη μέχρι που έφτασα σπίτι. Και μετά σκέφτηκα ότι μένω υπερβολικά κοντά στη δουλειά. Αλλά ας είναι. Δεν ζω μια υπέροχη ζωή, δεν έχω τις σωστές προσδοκίες από τα περισσότερα πράγματα, και δεν προσπαθώ αρκετά για τίποτα, από αυτά που πρέπει να αλλάξω.
Αλλά.
Το λοναρίντ άρχισε να επιδρά, αργότερα παίζει να σκίσω ένα φίλο μου στο σκράμπλ, και το βράδυ μπορεί να ονειρευτώ όνειρα κανονικά.
Όλα καλύτερα, λοιπόν. Πάω ν' ανοίξω τη ρετσίνα.
35 comments:
Γεια!
Μόλις σε βρήκα και είπα να σου πω μια καλημέρα!
Και να σου στείλω από το λάπτοπ μου ένα χαμόγελο...
Θα ζησεις μια υπεροχη ζωη.
Την λεξη την εχουμε βρει ειπαμε: inpload ;)
Στην υγειά σου κοριτσάρα, πιες και ενα για εμας.
Φιλακια πολλα πολλα! :)
Αν δεν είσαι τύφλα από την ρετσίνα και μπορείς να διαβάσεις,
Έχω να σου πω, πως όλα αυτά δεν συνιστούν απαραίτητα μια κακή ζωή.
Στο χέρι σου είναι. :*
Μια χαρά ζωή τη βλέπω φιλενάδα..
Λατρεύω τα κείμενά σου. Λάθος. Ζηλεύω τα κείμενά σου.
Πιες μια γουλιά και για μένα.
To λένε δυσθυμία. Και δεν το `χεις. Κι άμα το `χεις σου πηγαίνει. Και μου αρέσετε όταν σας πάει...
(κι εγώ πίνω κάτι...σε πιο ρούμι κατάσταση...)
έχω την πεποίθηση (ίσως γιατι με συμφερει) ότι για να χεις υπεροχη ζωή , θα πρέπει να περάσεις με επιτυχία θλίψεις, καταθλίψεις, μιζέριες και μοναξιές.
μεχρι ενα σημειο εχουν και τη χαρη τους =)
φιλάκια =*
Ερατώ (ωραίο όνομα!) καλησπέρα και χαμόγελο κι απο δώ.
Ntetzevou, εσυ αν θυμάμαι καλά δυο τρία ποστ πριν πάλι τον Μάντη Κάλχα έκανες ;ρ :)
ρε συ Lee στίβω το αδιεξοδο μυαλό μου αλλά δεν μου λέει τίποτα αυτή η λέξη! προφανώς δεν έχω και πολύ. φιλιαααα :))
Κανένα, θα ενδώσω στον πειρασμό να σου πω αντιγραφοντας τον Αρκά οτι ως ενα -όποιο- βαθμο η καλή ζωή ειναι σαν τα δαχτυλα του ποδιού: δεν ειναι στο χέρι μας.
:*
Γελαστούλα, σε γενικές γραμμές είναι απολύτως μια χαρά, όντως. ειλικρινά δεν βλέπω το λόγο, αλλά ευχαριστώ πολύ! στην υγειά σου λοιπόν :))
Psychomechanic, μπράβο, δεν μου ρχόταν με τίποτα. επίσης, άμα το 'χω και μου πάει χαίρομαι που σας αρέσω.. πολύ καλωσήρθατε.
Λίνα, σάμπως γίνεται κι αλλιώς; όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι. και σάμπως τελικά υπάρχει 'υπέροχη ζωή';
φιλιάα :)
Καλημέρα.
Άσχημη κατάσταση η κατάθλιψη και τα πριν από αυτήν στάδια. Αν κι εδώ που τα λέμε, όταν βγεις από την κατάθλιψη όλα σου φαίνονται πολύ πολύ όμορφα,σαν να ήσουν σε κώμα και ζωντάνεψες.
Πάντως δεν το συνιστώ. Υπάρχουν άλλες μέθοδοι για να μάθουμε να απολαμβάνουμε τις στιγμές της ζωής μας.
φιλιά κουκλάρα δίμετρη :)
υπεροχη ζωή δεν ξέρω, αλλά σου ορκίζομαι ότι υπαροχυν άνθρωποι που λένε ότι ζήσανε υπέροχη ζωή. Παραδόξος η ζωή τους είχε δυσκολίες, απλά έμαθαν να αξιολογούν αλλιώς. Κι αυτό είναι αν μη τι άλλο υπέροχο!
Ναρκωτικά δοκιμάσατε;
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ...ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΖΩΗΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΥΠΕΡΟΧΑ!
ΚΙ ΑΣ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΠΟΛΥ ΑΥΤΟ...ΣΚΑΣΙΛΑ ΜΟΥ.
ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΥΠΕΡΟΧΑ ΤΗ ΖΩΗ, ΟΠΩΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.
ΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΤΣ
Είσαι καλά;
;P
kai egw vlepw efialtes otan ksexnaw tis ntoulapes anoiktes. tsekare to
Kαταρχήν μια καλημέρα. Μπόλικη, καλή, όπως αρμόζει σε Κυριακή πρωί 06.00.
Δε θέλω να σχολιάσω την υπέροχη ζωή, γιατί θα μιλάω μέχρι αύριο.
να σου πω πάντως ότι σας επιθύμησα και ότι ελπίζω να είστε καλά. Απλά. Φιλιά.
Ψάχνω να βρω τι να σου γράψω,εκτός από θαυμαστικά και επιβεβαιώσεις περί υπέροχης ζωής που να μη μοιάζει με τα πρώτα κατενθουσιασμένα σχόλια που σου άφησα πέρυσι.Αλλά δεν..
Πολύ χαίρομαι που είσαι καλύτερα! και πολύ χαίρομαι που σκέφτεσαι έτσι! και τι υπέροχο ποστ! και τι γλυκιά που είναι η κυρία Ελένη και δεν ξέρω αν στο έχω πει ποτε αλλά έχεις την πιο απίθανη αίσθηση του χιούμορ που έχω δει ποτέ!
Καλό μου μυαλουδάκι δε γίνεται να μη ζήσεις μια υπέροχη ζωή...τη ζείς ηδη.
Lee (δεύτερος γύρος), το έπιασα! χάρις στην εξυπνάδα μου πάντα ;ρ
:*
mamma μου, η αλήθεια είναι οτι το πριν και το μετά είναι σαν τη μέρα με τη νύχτα. και η δεύτερη αλήθεια ειναι οτι πραγματικά δεν ξέρω κατά πόσο τελικά επιλέγω τις μεθόδους μου. καθόλου όσο θα ήθελα, όμως.
γιωρίκα, φιλιάαααααααα :))
Λίνα, συμφωνώ απόλυτα. έχουν γινει και έρευνες γι' αυτό.
Spy, ερώτηση τύπου "με ultrex λούστηκες;";
ΛΟΘ, ευχαριστώ πολύ ρε Λοθάκι μου.. πολύ όμως. μααααα χμ φιλί :**
Κανένα, είμαι καλύτερα ;Ρ (αυτο δεν θυμάμαι να στο έμαθα εγώ!)
Lazinio, άλλοι -βλέπε απίστευτους ήρωες φάιτμπακ- βλέπουν εφιάλτες όταν ξεχνάνε τις ντουλάπες ανοιχτές και δεν ειναι μέσα. στις ντουλάπες.
Happypepper, κι εγώ δεν σχολιάζω την Κυριακή πρωί 06.00, γιατί επίσης θα μιλάω μέχρι αύριο! κι εμεις σε πεθυμήσαμε, ελπίζω κι εσύ να είσαι καλά! Φιλιά πολλά.
Συννεφάκι μου, τη μέρα που έγραψα αυτο το ποστ μετά δεν με επαιρνε ο ύπνος και σηκώθηκα στις 4 το πρωί και ανοιξα τον υπολογιστή για να το σβήσω (μη μ' ακουσει ο Spy και φωνάζει). τελικά δεν το έκανα. και αυτο το σχόλιο μεταξύ άλλων μου λέει πως έκανα καλά. σε φιλω πολύ πολύ.
Ε, να… ξέρεις εγώ…όχι όχι
εσύ μου το έμαθες αλλά δεν το θυμάσαι.
Παλιά, πολύ παλιά μου το ‘μαθες.
:P
καλό μήνα ρεεεεεεεε!
Θα σου έλεγα να τηλεφωνήσεις στο 11888888 και να βρεις τη λύση αλλά είναι σοβαρή ανάρτηση. Το μόνο που θα σου πω είναι πως κάτι τέτοια δημιουργεί η Άνοιξη. Όσο και αν σου φαίνεται περίεργο. Μετά θα είσαι μάτς μπέτερ πίσω στις επάλξεις.
το κρασι των φίλων ειναι ρετσίνα;
δε μπορω να τους καταλαβω.
καλύτερα.
(συνδεση με τιτλο. πως τα κανω πως τα κανω)
κανένα, ρε σε ποιον τα πουλάς αυτά;
χαρούμενο καρύκευμα, καλό μήνα!
island, η Άνοιξη, το μυαλό μου, οι συνθήκες, δεν ξέρω ποιος τα δημιουργεί. αλλά αυτο το ματς μπέτερ έχει ευεργετική επίδραση πάνω μου. ευχαριστώ.
17, δεν ξέρω πώς τα κάνεις, αλλά ειναι πολύ καλύτερα όταν τα κάνεις (σύνδεση με το σχόλιό σου που συνδέεται με τον τίτλο)
Υγ τέρμα τα υποκοριστικά. εκτός αν αρχισω να σε φωνάζω δεκαεφτάκι :) (ή 16,5 αφού είσαι και κατά της στρογγυλοποίησης)
;)
ολα τα λεφτα εδώ, είναι η φωτό!!
που διαλα τη βρηκες??
αν και εξαφανισμενη, τιποτα δεν εχει αλλαξει! να το ξερεις!
φιλια γλύκα μου :)
Πρέπει να εκανες λαθος και να ανοιξες τη νταμιτζάνα, ε;
;)
καρυατιδουλα μου, :)))
αυτο σε πιο πλατύ.
φιλί :**
nomad, χαχαχα! οχι ειχα πεσει κατευθειαν μεσα στο βαρελι οταν ημουνα μικρή
χικ και φιλιά :)
Άντε ντε! Κάνε καμιά νέα ανάρτηση! Σε ψάχνουμε!
χάππυ μου, κι εγώ ψάχνω την όρεξη. στο μεταξύ, φιλιά :*
Τι αλλαγή είναι αυτή;;!!!
πίστευα πως το πράσινο είχε εγκατασταθεί μόνιμα εδώ μέσα.άλλος ενας μύθος καταρρίφθηκε.(κι άλλη μια βλακεία ειπώθηκε).
Ποιός είναι καλά να σηκώσει το χέρι.
φιλάκια δεν είπα.
:))
φιλάκιαααα!!!!
Θα συμφωνήσω με την κυρία αποπάνω. Μια παράκρουση την έπαθα κι εγώ εδώ που τα λέμε. Νόμιζα πως αντί να μπω στο δικό σας, έκανα ρεφρές στο δικό μου ο βλάκας...
;)
Εγώ με την σειρά μου θα συμφωνήσω με τον κύριο Κατά(σ)κοπο
συννεφάκι μου (aka κυρια από πάνω), αποφάσισα ότι το μόνιμα εγκατεστημένο πράσινο αντιπροσώπευε πλέον τη μουχλα και είπα να κάνω ένα redecorate (εγώ πάντως δεν το σηκώνω) φιλια :)) :**
κατάσκοπε, χαχαχα! και η κυρία από πάνω έχει μαύρο μπλογκ και μπορεί να συμφωνεί μαζί σας ότι έπαθε την ίδια παράκρουση
island, κι εσείς με τη σειρά σας συμφωνείτε με τον κύριο κατάσκοπο που συμφωνεί με την κυρία από πάνω. Με άλλα λόγια (ν’ αγαπιόμαστε) έχουμε πλήρη συμφωνία απόψεων
Άιντε παιδάκι μου, καλοκαίριασε!
το προτελευταίο σου ποστ ήταν γαμάτο.
Φιλιά και καλο καλοκαιρι λοιπον :)
Ανάρτηση Σχολίου