Όχι ρε, δεν είναι γαλατικές βρισιές. Βλέπω πoυ όλοι χρησιμοποιούν p ; ) και διάφορα τέτοια, κι επειδή δεν ξέρω τι σημαίνουν, σκέφτηκα πως όσο περισσότερα βάλω, τόσο το καλύτερο!!!
κανένα, ευτυχώς γιατί ήμουνα έτοιμη να αρπάξω ένα μπαγιάτικο ψάρι και να επιτεθώ! :* (αυτο σημαίνει φιλί)
spy, λιγο ακομα και θα με κλωτσήσετε για να το πάρετε πίσω! δεν θα το ξανακάνω σας λέω.. (τώρα θυμήθηκα ότι το πρώτο πρώτο ποστ που σχολιάσατε στο μπλογκ μου επίσης το έφαγε το μηχάνημα. μάλλον ειναι λιγάκι ελαττωματικό τελικά)
συννεφάκι, χαχαχαχα! εχε χάρη που με πρόλαβε το είδωλο! :)
tuco, το καλυτερο ποστ ever μέχρι να γραφτεί.. καλό βράδυ! :)
Πάντα αντιδραστικός, ΘΑ ΚΑΝΩ ΣΧΟΛΙΟ: "Ουδέν σχόλιον" (!!!!!!) Η εικόνα πολύ όμορφη, η αίσθηση επίσης. Σπανίζουν οι φορές που χορεύω με μια κοπέλα στην παραλία. Την καλημέρα μου σε όλα τα ηλεκτρονικά παιδάκια!
ΡΕ...ΔΕ Τ'ΑΦΗΝΕΙΣ ΑΥΤΑ ΡΕ...ΜΑΖΕΥΕΙΣ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΕΙΜΕΝΟ? ΡΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΓΑΜΩΤΟ...ΠΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ ΚΑΙ ΞΑΝΑΠΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ ΧΑΧΑΧΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΥΓ.ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ Η ΒΡΟΧΗ.MONO ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΝ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΜΠΡΕΛΛΑ... ΦΕΥΓΩ ΓΙΑΤΙ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑΚΟΥΩ ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ;(
Η οικονόμος (η κυρία άκρη αριστερά), κρατάει την ομπρέλα για τον εαυτό της, προσπαθώντας να προστατευτεί από τη βροχή. Στο καλαθάκι υπάρχει το μεσημεριανό φαΐ που έχει ετοιμάσει, κρύα σούπα, γι' αυτό και δεν την ενδιαφέρει να το προφυλάξει.
Ο μπάτλερ όμως (ο κύριος άκρη δεξιά - προσοχή, είναι ο δολοφόνος!), κρατάει την ομπρέλα με αντίθετο τρόπο, δηλαδή και βρέχεται και είναι πολύ πιθανόν ο άνεμος να τον πάρει και να τον σηκώσει. Αυτό συμβαίνει επειδή σκοπός του δεν είναι να προστατευτεί ο ίδιος από τη βροχή, αλλά να προστατεύσει από τον ήλιο το ζευγάρι που χορεύει, διότι ο κύριος που χορεύει είναι ο Κύριός του (το αφεντικό του, ο εργοδότης του όπως θα λέγαμε σε άλλες περιπτώσεις), και ο μπάτλερ πάντοτε έχει όχι μόνο επαγγελματική ευσυνειδησία αλλά και συναίσθηση της κοινωνικής του θέσης (η δολοφονία θα είναι απλώς το τέλος μιας παρτίδας, μην ενοχλείστε).
Ο κύριος που χορεύει, χρησιμοποιεί το χορό ως πρόσχημα (εξάλλου και στις πιο ιστορικές στιγμές, πάντοτε ο χορός ήταν μια επίφαση, βλ. Ζάλογγο, Σαλώμη, κ.ά.). Στην πραγματικότητα το χέρι του αναζητά το φερμουάρ του φορέματος, ελπίζοντας σύντομα να βρει το κλειδί της ευτυχίας (*), ενώ ταυτόχρονα ψιθυρίζει στην παρτενέρ του αποσπάσματα από Ερωτικά μηνύματα: πες το μ' ένα SMS.
Η παρτενέρ, ντυμένη στο χρώμα που θερμαίνει όλο το πλάνο, γέρνει με αισθησιακή (τουλάχιστον!) χάρη προς το μέρος του, ενώ τα σχεδόν γυμνά της πόδια σηματοδοτούν την ιδιαίτερη σχέση της με τα στοιχεία της Φύσης. Αποφεύγοντας όμως να τον κοιτάξει κατάματα, Ανίκανος!, σκέφτεται, αν από τώρα τρέμουν τα χέρια του, φαντάσου τι έχει να γίνει όταν περάσουν τα χρόνια, πάλι τζίφος γαμώτο! - η μόνη της ελπίδα είναι πλέον ο μπάτλερ. Εκείνος, ο μπάτλερ δηλαδή, σκουπίζει δάκρυα συγκίνησης και ρινικές εκκρίσεις πρόσφατου συναχίου στο μαντήλι του, ελπίζοντας πως θα στεγνώσει στον άνεμο, και συνεχίζει το τραγούδι του με τη μπάσα και άκρως ερωτική φωνή του.
Φελίτσια!!, ακούγεται ξαφνικά αγριεμένη η φωνή του ζωγράφου, γύρνα μωρή πουτάνα στο κάδρο σου που μου 'χεις κάνει μπουρδέλο όλους τους πίνακες!! - και το τραγούδι του μπάτλερ διακόπτεται απότομα. Δεν τολμώ να πάω ούτε για κατούρημα μια στιγμή, μουρμουρίζει ο ζωγράφος, πιάνοντας το πινέλο του για να συνεχίσει τον πίνακα με τον προσωρινό τίτλο «Παίζοντας σκάκι με τον μπάτλερ στην ακροθαλασσιά».
!!! λοιπόν, ο,τι και να πω θα ειναι λίγο. τα σέβη μου. η ιστορία σου έχει οσες πλευρες και οσα μυστήρια χρειάζονται για να ειναι καλή μια ιστορία. ακριβώς όπως και ο πίνακας. ένα σωρό στοιχεία για να κάνεις ένα σωρό υποθέσεις και σενάρια. Και φυσικά είναι σουρεάλ, με την έννοια ότι δεν είναι πρακτικός. Γιατί το να είσαι πρακτικός έχει υπερεκτιμηθεί. και παραβλέπονται οι περίεργες πτυχές των ανθρώπων. οι εμμονές τους, τα παράλογά τους, τα κολλήματά τους, τα παράνομά τους, τα ιδεοψυχαναγκαστικά τους, οι αψυχολόγητες αντιδράσεις τους, το ακατανόητο της φύσης τους. αυτά που τους κάνουν τη ζωή δύσκολη τις περισσότερες φορές, αλλά αποτελούν το πιο ελκυστικό στοιχείο του είναι τους. τέσσερις άνθρωποι και ούτε ένα πρόσωπο. για να μην έχεις ιδέα. ο πίνακας είναι εξώφυλλο από ένα βιβλίο που το αγάπησα για διάφορους λόγους. για τον τίτλο του / Ιδανικός καιρός γι’ αγάπες και ψέματα / Για το οπισθόφυλλό του / Ο έρωτας, ο φόβος και η ιδιοτέλεια παραχαράσσουν την αλήθεια των πραγμάτων, τη φέρνουν στα μέτρα των επιθυμιών μας, την κάνουν αγνώριστη. Οι προθέσεις μας, οι ερμηνείες μας και, τέλος, τα ίδια τα γεγονότα μοιάζουν με μικρές πολύχρωμες ψηφίδες που, αν τοποθετηθούν με διαφορετικό τρόπο η μία δίπλα στην άλλη, δημιουργούν κάθε φορά και μια άλλη εικόνα της πραγματικότητας• εξίσου πιθανής, εξίσου αιτιολογημένης, εξίσου αληθοφανούς. Ένα μυθιστόρημα με συνεχείς εξωφρενικές ανατροπές των ανθρώπινων σχέσεων. Όταν η πτήση γίνεται πτώση, ο υπολογιστικός κυνισμός φοράει τη μάσκα του αστραφτερού οράματος, το κωμικό εναλλάσσεται με το τραγικό… / για την αφιέρωση του συγγραφέα
Στην Ιωάννα - πάντα.
(τι απιστευτη τιμή, τι πολύτιμο να σου αφιερώνουν ένα βιβλίο.. όχι ένα οποιοδήποτε, όχι ένας συγγραφέας οποιοσδήποτε. δεν θα βρω τις κατάλληλες λέξεις, αλλά αυτην την αφιέρωση την αγάπησα) Και τέλος, αυτό το βιβλίο το αγάπησα για το πρώτο του κυρίως κεφάλαιο. για έναν έρωτα που παίζει με τον χρόνο, που υπάρχει σε έναν δικό του χρόνο, σε μια δική του πραγματικότητα, σε μια εκδοχή της αλήθειας που αν την πιστέψεις της δίνεις υπόσταση. / «Θέλω να πω, δηλαδή, ότι την Ντούσια την ερωτεύτηκα. Με το που την είδα. […] Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μ’ ερωτεύτηκε κι εκείνη. Μόνο με μια μικρή πεντάλεπτη καθυστέρηση, που κόντεψε να μου βγάλει την ψυχή. «Κι εγώ το ήξερα από την αρχή, ηγάπησάν σε, είλκυσάν σε, οπίσω σου εις οσμήν μύρων σου δραμούμεν», με παρηγόρησε αργότερα σκουπίζοντας με τις παλάμες της τα δάκρυα που έτρεχαν από τα μάτια μου, γιατί θρηνούσα ασυγκράτητα για εκείνα τα πέντε λεπτά που είχαμε χάσει, δεν άντεχα την ασυνέχεια.» / καληνύχτα dizzy μου.
«Τέσσερις άνθρωποι και ούτε ένα πρόσωπο»! Να σου πω πως όσες φορές και να έβλεπα τον πίνακα, δεν θα το συνειδητοποιούσα αν δεν το έλεγες;! Το βιβλίο τοποθετήθηκε πάραυτα στη λίστα με τα προς ανάγνωση/απόκτηση, για να δω αν τα πέντε λεπτά αποδείχτηκαν μοιραία, αν η πραγματικότητα μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό από αληθοφανής, κι αν οι αγάπες είναι αλληλένδετες με τα ψέματα!
Μην ανησυχείτε ρε παιδία, ξέρω από διασταυρωμένες πληροφορίες πως το κείμενο έχει τελειώσει ήδη και απομένουν οι τελευταίες πινελιές. Λίγος ψιλοκομμένος μαϊντανός, λίγη παρμεζάνα και κάτι τέτοια!!! Άλλωστε το καλό το πράμα αργεί να γίνει!
spy μου, σε παραπέμπω στο παρακατω σχολιο της wolke που με βολεύει βαθύτατα. με το εξτρα πλεονεκτημα οτι δεν θα σε διαψευσω κιολας. αυτον τον καιρο έχω άπειρη δουλεια. ουφ και πάλι ουφ και πάλι ουφ.
δεσποινίς συννεφουλα, ευχαριστώ και συμφωνω και επαυξάνω. να 'ναι καλά ο dizzy.
κανένα, πολύ φοβάμαι οτι οι πληροφοριοδότες σου σε εξαπάτησαν! ακομα κι αν βρω μαϊντανό και παρμεζάνα δεν θα έχω πού να τα βάλω! η κειμενομαγειρική μου υστερεί εξίσου με την σκέτη μαγειρική.
28 comments:
Σ'αγαπώ όμως!!!
Εγώ αγόρασα μια μπλούζα small προχθές,και σκέφτηκα "εδώ θα μπω όταν χάσω 5 κιλά".
Σωστή; σωστήηηη....
μα πόσο μοιάζουμε πια!;; ελεος δηλαδή!
φιλάκια πολλά!!
Κι εδώ θα μπει το σχόλιο μου!!!
;-))=+*^%#
συννεφάκι, ρε λες να Θέλω Γάτα κι εγώ και να μην το ξέρω ακόμα;;
φιλάκια πολλα πολλά!!
κανένα, κι εδώ θα μπει η απάντηση στο σχόλιό σου! :) (γαλατικές βρισιές ήταν αυτά;)
Όχι ρε, δεν είναι γαλατικές βρισιές.
Βλέπω πoυ όλοι χρησιμοποιούν p ; ) και διάφορα τέτοια, κι επειδή δεν ξέρω τι σημαίνουν, σκέφτηκα πως όσο περισσότερα βάλω, τόσο το καλύτερο!!!
Eγώ δεν αφήνω τίποτα.
Το προηγούμενο μου το "έφαγε" το μηχάνημα...
Οι γάτες κάνουν καλό πάντως.
Σου τις συνιστώ :)
(ειδικά όταν δεν ξέρεις τι τίτλο να βάλεις,αν κι εσύ δεν έχεις πρόβλημα σ'αυτό..)
το καλύτερο ποστ ever. Όταν γραφτεί...
Καλό Βράδυ Deadendmindάκι !!!!!!!!!
κανένα, ευτυχώς γιατί ήμουνα έτοιμη να αρπάξω ένα μπαγιάτικο ψάρι και να επιτεθώ!
:* (αυτο σημαίνει φιλί)
spy, λιγο ακομα και θα με κλωτσήσετε για να το πάρετε πίσω! δεν θα το ξανακάνω σας λέω.. (τώρα θυμήθηκα ότι το πρώτο πρώτο ποστ που σχολιάσατε στο μπλογκ μου επίσης το έφαγε το μηχάνημα. μάλλον ειναι λιγάκι ελαττωματικό τελικά)
συννεφάκι, χαχαχαχα! εχε χάρη που με πρόλαβε το είδωλο! :)
tuco, το καλυτερο ποστ ever μέχρι να γραφτεί..
καλό βράδυ! :)
Πάντα αντιδραστικός, ΘΑ ΚΑΝΩ ΣΧΟΛΙΟ:
"Ουδέν σχόλιον" (!!!!!!)
Η εικόνα πολύ όμορφη, η αίσθηση επίσης.
Σπανίζουν οι φορές που χορεύω με μια κοπέλα στην παραλία.
Την καλημέρα μου σε όλα τα ηλεκτρονικά παιδάκια!
My name is Κάλχας. Μάντης Κάλχας.
Καταπληκτικο κειμενο ντεντεντμαιντ με ενθουσιασε!
Φιλι ;)
χαχα καλό!!
Τι καλό!
Χορεύουμε? :-)))
Μέχρι να το γράψετε το κείμενο θα σας έχει έρθει ιδέα για άλλο ποστ, και θα μείνουμε με το... butler στο χέρι.
:)
simfwnw me spy. de tha to grapseis pote.
Χορέψτε και αφήστε τα κείμενα.
@Spy
Είστε πρόστυχος αγαπητέ :P
Χαχαχα!!
Το καλύτερο ποστ έβερ. Όταν γραφτεί είμαι σίγουρη.. :Ρ
ΡΕ...ΔΕ Τ'ΑΦΗΝΕΙΣ ΑΥΤΑ ΡΕ...ΜΑΖΕΥΕΙΣ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΕΙΜΕΝΟ?
ΡΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΓΑΜΩΤΟ...ΠΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ ΚΑΙ ΞΑΝΑΠΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ
ΧΑΧΑΧΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΥΓ.ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ Η ΒΡΟΧΗ.MONO ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΝ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΜΠΡΕΛΛΑ...
ΦΕΥΓΩ ΓΙΑΤΙ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑΚΟΥΩ ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ;(
Μια εικονα χιλιες λεξεις.
Παραλια, ανεμοβροχι, χορος.
Αλλες 997 λεξεις εμειναν...
Φιλακια
happypepper, περιπτωση που ακόμα και το σπάνιο είναι πολύ :)
ntetzevou, χαχαχα! δεν μου το γραφεις εσυ σε παρακαλώ αφου μου βγήκε τοσο καλό; ;)
mahler, είμαι της προοικονομίας :)
theorema, μέχρι το πρωί :))
spy, προς το παρόν έχετε αποδειχτεί προφητικός. για να μην πω γρουσουζης ;))
narita, borei na glitosoyme tin apogoitefsi etsi. :)
island, και φυσικά πάντα είμαστε προστυχο-friendly :P
sourgeal, αφού το είπε και ο Κάλχας :Ρ
Λοθ, γαμω τα υστερογραφα. ζητω ο 'του', ετσι κι αλλιως.
υγ. σου ειπα οτι σε ζηλευω θανάσιμα; ;)
Lee, χαχαχα! λοιπόν: κρυφός πρωταγωνιστής, ξυπόλυτη. 994 :)
Προς όλους, αυτον τον παλιο-καιρο δεν εχω καθόλου χρονο. αλλά παντα επιστρέφω. φιλιά πολλά πολλά :**
Η οικονόμος (η κυρία άκρη αριστερά), κρατάει την ομπρέλα για τον εαυτό της, προσπαθώντας να προστατευτεί από τη βροχή. Στο καλαθάκι υπάρχει το μεσημεριανό φαΐ που έχει ετοιμάσει, κρύα σούπα, γι' αυτό και δεν την ενδιαφέρει να το προφυλάξει.
Ο μπάτλερ όμως (ο κύριος άκρη δεξιά - προσοχή, είναι ο δολοφόνος!), κρατάει την ομπρέλα με αντίθετο τρόπο, δηλαδή και βρέχεται και είναι πολύ πιθανόν ο άνεμος να τον πάρει και να τον σηκώσει. Αυτό συμβαίνει επειδή σκοπός του δεν είναι να προστατευτεί ο ίδιος από τη βροχή, αλλά να προστατεύσει από τον ήλιο το ζευγάρι που χορεύει, διότι ο κύριος που χορεύει είναι ο Κύριός του (το αφεντικό του, ο εργοδότης του όπως θα λέγαμε σε άλλες περιπτώσεις), και ο μπάτλερ πάντοτε έχει όχι μόνο επαγγελματική ευσυνειδησία αλλά και συναίσθηση της κοινωνικής του θέσης (η δολοφονία θα είναι απλώς το τέλος μιας παρτίδας, μην ενοχλείστε).
Ο κύριος που χορεύει, χρησιμοποιεί το χορό ως πρόσχημα (εξάλλου και στις πιο ιστορικές στιγμές, πάντοτε ο χορός ήταν μια επίφαση, βλ. Ζάλογγο, Σαλώμη, κ.ά.). Στην πραγματικότητα το χέρι του αναζητά το φερμουάρ του φορέματος, ελπίζοντας σύντομα να βρει το κλειδί της ευτυχίας (*), ενώ ταυτόχρονα ψιθυρίζει στην παρτενέρ του αποσπάσματα από Ερωτικά μηνύματα: πες το μ' ένα SMS.
Η παρτενέρ, ντυμένη στο χρώμα που θερμαίνει όλο το πλάνο, γέρνει με αισθησιακή (τουλάχιστον!) χάρη προς το μέρος του, ενώ τα σχεδόν γυμνά της πόδια σηματοδοτούν την ιδιαίτερη σχέση της με τα στοιχεία της Φύσης. Αποφεύγοντας όμως να τον κοιτάξει κατάματα, Ανίκανος!, σκέφτεται, αν από τώρα τρέμουν τα χέρια του, φαντάσου τι έχει να γίνει όταν περάσουν τα χρόνια, πάλι τζίφος γαμώτο! - η μόνη της ελπίδα είναι πλέον ο μπάτλερ. Εκείνος, ο μπάτλερ δηλαδή, σκουπίζει δάκρυα συγκίνησης και ρινικές εκκρίσεις πρόσφατου συναχίου στο μαντήλι του, ελπίζοντας πως θα στεγνώσει στον άνεμο, και συνεχίζει το τραγούδι του με τη μπάσα και άκρως ερωτική φωνή του.
Φελίτσια!!, ακούγεται ξαφνικά αγριεμένη η φωνή του ζωγράφου, γύρνα μωρή πουτάνα στο κάδρο σου που μου 'χεις κάνει μπουρδέλο όλους τους πίνακες!! - και το τραγούδι του μπάτλερ διακόπτεται απότομα. Δεν τολμώ να πάω ούτε για κατούρημα μια στιγμή, μουρμουρίζει ο ζωγράφος, πιάνοντας το πινέλο του για να συνεχίσει τον πίνακα με τον προσωρινό τίτλο «Παίζοντας σκάκι με τον μπάτλερ στην ακροθαλασσιά».
!!! λοιπόν, ο,τι και να πω θα ειναι λίγο. τα σέβη μου. η ιστορία σου έχει οσες πλευρες και οσα μυστήρια χρειάζονται για να ειναι καλή μια ιστορία. ακριβώς όπως και ο πίνακας. ένα σωρό στοιχεία για να κάνεις ένα σωρό υποθέσεις και σενάρια. Και φυσικά είναι σουρεάλ, με την έννοια ότι δεν είναι πρακτικός. Γιατί το να είσαι πρακτικός έχει υπερεκτιμηθεί. και παραβλέπονται οι περίεργες πτυχές των ανθρώπων. οι εμμονές τους, τα παράλογά τους, τα κολλήματά τους, τα παράνομά τους, τα ιδεοψυχαναγκαστικά τους, οι αψυχολόγητες αντιδράσεις τους, το ακατανόητο της φύσης τους. αυτά που τους κάνουν τη ζωή δύσκολη τις περισσότερες φορές, αλλά αποτελούν το πιο ελκυστικό στοιχείο του είναι τους. τέσσερις άνθρωποι και ούτε ένα πρόσωπο. για να μην έχεις ιδέα.
ο πίνακας είναι εξώφυλλο από ένα βιβλίο που το αγάπησα για διάφορους λόγους. για τον τίτλο του / Ιδανικός καιρός γι’ αγάπες και ψέματα / Για το οπισθόφυλλό του / Ο έρωτας, ο φόβος και η ιδιοτέλεια παραχαράσσουν την αλήθεια των πραγμάτων, τη φέρνουν στα μέτρα των επιθυμιών μας, την κάνουν αγνώριστη. Οι προθέσεις μας, οι ερμηνείες μας και, τέλος, τα ίδια τα γεγονότα μοιάζουν με μικρές πολύχρωμες ψηφίδες που, αν τοποθετηθούν με διαφορετικό τρόπο η μία δίπλα στην άλλη, δημιουργούν κάθε φορά και μια άλλη εικόνα της πραγματικότητας• εξίσου πιθανής, εξίσου αιτιολογημένης, εξίσου αληθοφανούς.
Ένα μυθιστόρημα με συνεχείς εξωφρενικές ανατροπές των ανθρώπινων σχέσεων. Όταν η πτήση γίνεται πτώση, ο υπολογιστικός κυνισμός φοράει τη μάσκα του αστραφτερού οράματος, το κωμικό εναλλάσσεται με το τραγικό… /
για την αφιέρωση του συγγραφέα
Στην Ιωάννα
- πάντα.
(τι απιστευτη τιμή, τι πολύτιμο να σου αφιερώνουν ένα βιβλίο.. όχι ένα οποιοδήποτε, όχι ένας συγγραφέας οποιοσδήποτε. δεν θα βρω τις κατάλληλες λέξεις, αλλά αυτην την αφιέρωση την αγάπησα)
Και τέλος, αυτό το βιβλίο το αγάπησα για το πρώτο του κυρίως κεφάλαιο. για έναν έρωτα που παίζει με τον χρόνο, που υπάρχει σε έναν δικό του χρόνο, σε μια δική του πραγματικότητα, σε μια εκδοχή της αλήθειας που αν την πιστέψεις της δίνεις υπόσταση. / «Θέλω να πω, δηλαδή, ότι την Ντούσια την ερωτεύτηκα. Με το που την είδα. […] Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μ’ ερωτεύτηκε κι εκείνη. Μόνο με μια μικρή πεντάλεπτη καθυστέρηση, που κόντεψε να μου βγάλει την ψυχή.
«Κι εγώ το ήξερα από την αρχή, ηγάπησάν σε, είλκυσάν σε, οπίσω σου εις οσμήν μύρων σου δραμούμεν», με παρηγόρησε αργότερα σκουπίζοντας με τις παλάμες της τα δάκρυα που έτρεχαν από τα μάτια μου, γιατί θρηνούσα ασυγκράτητα για εκείνα τα πέντε λεπτά που είχαμε χάσει, δεν άντεχα την ασυνέχεια.» /
καληνύχτα dizzy μου.
«Τέσσερις άνθρωποι και ούτε ένα πρόσωπο»! Να σου πω πως όσες φορές και να έβλεπα τον πίνακα, δεν θα το συνειδητοποιούσα αν δεν το έλεγες;!
Το βιβλίο τοποθετήθηκε πάραυτα στη λίστα με τα προς ανάγνωση/απόκτηση, για να δω αν τα πέντε λεπτά αποδείχτηκαν μοιραία, αν η πραγματικότητα μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό από αληθοφανής, κι αν οι αγάπες είναι αλληλένδετες με τα ψέματα!
Πρέπει να είναι τεράστιο κείμενο, ε;
Ακόμα το γράφετε;
Νομίζω οτι το κείμενο γράφτηκε ήδη.
Μην ανησυχείτε ρε παιδία, ξέρω από διασταυρωμένες πληροφορίες πως το κείμενο έχει τελειώσει ήδη και απομένουν οι τελευταίες πινελιές.
Λίγος ψιλοκομμένος μαϊντανός, λίγη παρμεζάνα και κάτι τέτοια!!!
Άλλωστε το καλό το πράμα αργεί να γίνει!
dizzy, :))
spy μου, σε παραπέμπω στο παρακατω σχολιο της wolke που με βολεύει βαθύτατα. με το εξτρα πλεονεκτημα οτι δεν θα σε διαψευσω κιολας. αυτον τον καιρο έχω άπειρη δουλεια. ουφ και πάλι ουφ και πάλι ουφ.
δεσποινίς συννεφουλα, ευχαριστώ και συμφωνω και επαυξάνω. να 'ναι καλά ο dizzy.
κανένα, πολύ φοβάμαι οτι οι πληροφοριοδότες σου σε εξαπάτησαν! ακομα κι αν βρω μαϊντανό και παρμεζάνα δεν θα έχω πού να τα βάλω! η κειμενομαγειρική μου υστερεί εξίσου με την σκέτη μαγειρική.
φιλια σε όλους :))
Σήμερα άνοιξα το PC με την πεποίθηση να διαβάσω το κείμενο σου αλλά…
…αλλά μπορώ να σου πω μια καλημέρα.
:*
μπορει και η πεποίθηση να ήταν βάσιμη τελικά ;) αφιερωμένο, λοιπόν. καληνύχτα :*
Ανάρτηση Σχολίου