Τα ό,τι να ‘ναι μου σε κουκίδες.

• Τις προάλλες ένας θαυμαστής ;-) περαστικός μού χαμογέλασε πονηρά και μου είπε «Τι κάνεις;». Με μια τσαχπινιά φανταστείτε το. Υποψιάζομαι ότι το ίνδαλμά του είναι ο Τζόι από τα Φιλαράκια.
• Μετά από δέκα χρόνια σταμάτησα να βάφω τα μαλλιά μου. Και ξεκίνησα να ανακαλύπτω άσπρες τρίχες. Πρώτα έκανα τις κλασσικές σκέψεις συμβιβασμού με την πραγματικότητα. Μετά τις ξερίζωσα. Θυμάμαι όμως εκείνον που μου είχε πει, βρε μωρό μου και με δέκα κιλά παραπάνω πάλι η . θα είσαι.
• Όποτε παλεύω με τις σκούπες και τις σφουγγαρίστρες και τα φαράσια στο ντουλάπι και μου πέφτουν και τα μαζεύω και μου ξαναπέφτουν και τα ξαναμαζεύω, μου έρχεται να βάλω τα κλάματα. Όλη η ματαιότητα της ύπαρξης σε μια εύθραυστη ισορροπία που τείνει να καταρρεύσει.
• Όταν αποτυγχάνεις, δεν ξέρεις πάντα αν παραιτήθηκες πολύ νωρίς ή πολύ αργά.
• Από τις διακοπές θα γυρίσω με τρόπαιο ένα κομμάτι από την πιο κιτς ταπετσαρία που έχετε δει ποτέ. Το κιτς φτιάχνει τη διάθεση. Στο τσακ είμαι να κάνω το μπλογκ μου ένα ωραίο λουλουδέ εμπριμεδάκι.
• Αληθινοί διάλογοι:
  - Έγραψα μια βλακεία ποστ, δεν ξέρω αν πρέπει να το ανεβάσω στο μπλογκ.
  - Ανέβασέ το, μη σε νοιάζει. Σάμπως θα το διαβάσει κανείς;